بایگانی برچسب ها: میکرو ولدینگ

دستگاه جوش نقطه‌ای در ظاهر ساده است: یک جعبه، یک قلم یا میکروسکوپ، یک انبر اتصال و یک کپسول آرگون. اما پشت هر جرقه، چهار بخش با هم کار می‌کنند. اگر هرکدام را بشناسید، بیشتر مشکلات جوش را خودتان می‌توانید حل کنید.

۱. قوس الکتریکی: منبع حرارت

قلب دستگاه یک مدار ذخیره انرژی است؛ معمولاً مجموعه‌ای از خازن‌ها. این مدار انرژی الکتریکی را جمع می‌کند و در لحظه جوش یکجا آزاد می‌کند.

وقتی قطعه به نوک الکترود نزدیک می‌شود، یک قوس الکتریکی بین آن دو برقرار می‌شود. این قوس فقط چند میلی‌ثانیه طول می‌کشد، اما دمای آن به هزاران درجه می‌رسد. چون زمان بسیار کوتاه است، حرارت فرصت پخش شدن در قطعه را پیدا نمی‌کند. به همین دلیل می‌توانید قطعه را در دست بگیرید و چند میلی‌متر آن طرف‌تر نگین هم آسیب نمی‌بیند.

۲. الکترود تنگستن (سوزن)

الکترود یا همان «سوزن» میله‌ای نازک از تنگستن است. تنگستن بالاترین دمای ذوب را بین فلزات دارد و با قوس ذوب نمی‌شود. بنابراین فقط قطعه شما ذوب می‌شود، نه سوزن.

شکل نوک سوزن مستقیماً روی کیفیت جوش اثر می‌گذارد. نوک تیز قوس را متمرکز و نقطه جوش را کوچک نگه می‌دارد. نوک کند یا آلوده به فلز، قوس را پخش می‌کند و جوش پهن، سیاه یا سوراخ‌دار می‌شود. بیشتر دستگاه‌ها با سوزن‌های ۰.۶ تا ۱.۳ میلی‌متری کار می‌کنند؛ سوزن نازک‌تر برای کارهای ظریف و ضخیم‌تر برای انرژی بالاتر.

نکته کارگاهی: اگر قطعه به سوزن چسبید، ادامه ندهید. اول نوک را دوباره تیز کنید؛ سوزن آلوده همه جوش‌های بعدی را هم خراب می‌کند.

۳. گاز محافظ آرگون

فلز مذاب با اکسیژن هوا واکنش نشان می‌دهد. نتیجه این واکنش، سیاه شدن محل جوش، ترد شدن آن و حباب‌های ریز داخل نقطه است.

گاز آرگون یک گاز بی‌اثر است که همزمان با جرقه دور نوک سوزن جریان پیدا می‌کند. این گاز هوا را از محل جوش کنار می‌زند و به قوس کمک می‌کند پایدار بماند. دبی گاز باید کم و ثابت باشد؛ اگر زیاد باشد، گاز متلاطم می‌شود و دوباره هوا را به داخل می‌کشد.

برای طلای ۱۸ عیار، بعضی از کارهای ساده بدون آرگون هم انجام می‌شود. اما برای نقره، تیتانیوم، طلای سفید و هر جوشی که ظاهر تمیز می‌خواهد، گاز محافظ ضروری است.

۴. تنظیم انرژی و زمان پالس

دو تنظیم اصلی روی همه دستگاه‌ها هست: مقدار انرژی (معمولاً به ژول یا درصد) و زمان پالس (به میلی‌ثانیه). انرژی تعیین می‌کند نقطه چقدر بزرگ و عمیق باشد. زمان پالس تعیین می‌کند حرارت چقدر فرصت دارد به اطراف برود.

• انرژی کم + پالس کوتاه: برای زنجیرهای ظریف، سیم‌های نازک و کار کنار نگین.
• انرژی متوسط: برای نصب قفل، حلقه و اتصال‌های معمولی.
• انرژی بالا + پالس بلندتر: برای قطعات ضخیم، پر کردن حفره یا ترمیم انگشتر.

قانون ساده این است: همیشه با انرژی کم شروع کنید و قدم‌به‌قدم بالا بروید. سوراخ کردن یک زنجیر ظریف با یک ضربه پرقدرت، رایج‌ترین اشتباه کاربران تازه‌کار است.

یک جوش نقطه‌ای، قدم به قدم

1. سطح قطعه را تمیز کنید؛ چربی، اکسید و تنکار جوش را خراب می‌کنند.
2. انبر اتصال (ارت) را روی قطعه ببندید یا قطعه را با پنس متصل به دستگاه بگیرید.
3. انرژی و زمان پالس را بر اساس نوع فلز و ضخامت تنظیم کنید.
4. زیر میکروسکوپ، محل اتصال را آرام به نوک سوزن برسانید.
5. با تماس (یا فشار پدال) پالس زده می‌شود و نقطه ذوب می‌شود.
6. برای درزهای بلندتر، نقطه‌ها را روی هم بزنید؛ هر نقطه حدود نیمی از قبلی را بپوشاند.
7. بعد از جوش، محل را با سوهان نرم یا پرداخت کاری یکدست کنید.